Pod koniec lat 50. Lucio Fontana zaczął nacinać powierzchnię swoich płócien. Nazwał tę serię Concetto Spaziale, Attese, czyli „Koncepcja przestrzenna, oczekiwanie”. Po włosku attese oznacza czekanie lub oczekiwanie. Nacięcie Fontany na powierzchni nie było zniszczeniem. Było otwarciem, gestem w stronę przestrzeni, napięcia i tajemnicy zawartych w jednej powierzchni.
ATÉSE czerpie swoją nazwę i swój instynkt z tego właśnie gestu. Jedno nacięcie nadaje płaskiej powierzchni trzeci wymiar: niejednoznaczność, głębię, coś zasugerowane zamiast pokazane. Ubranie działa tak samo na ciele. W napięciu między tkaniną a skórą, miękkością a strukturą, ukryciem a ujawnieniem, żyje ta kolekcja.
Każda część jest wykonana we Włoszech, głównie z tkanin deadstock pochodzących z europejskich domów mody luksusowej. Produkcja odbywa się w certyfikowanym przedsiębiorstwie społecznym pod Mediolanem, które szkoli i zatrudnia osoby ze środowisk defaworyzowanych. Każda kolekcja opiera się na poprzedniej, zaprojektowana tak, by działać razem i osobno, od rana do wieczora, w różnych kontekstach i latach.
Fontana powiedział kiedyś, że sztuka jest wieczna, ale nie może być nieśmiertelna. Nieśmiertelne oznacza zamrożone, odporne na czas. Wieczne oznacza wciąż prawdziwe, podczas gdy czas przez nie przepływa. ATÉSE tworzy sylwetki dla wszystkich różnych wersji, którymi z czasem staje się kobieta.